Ze stond een cake te bakken; de school belde: haar zoontje had hoge koorts gekregen
en moest afgehaald en eigenlijk even naar de huisarts worden gebracht.
Cake in de oven, zoontje afgehaald, naar de arts gereden, daarna in bed gestopt,
snel de medicijnen halen bij de apotheek en… ze gooide het portier van de auto dicht,
terwijl de sleutels nog in het kontaktslot zaten.
Ze zocht en vond eindelijk een telefooncel, belde naar huis, oh, wat duurde dat lang
voordat … ja, eindelijk nam haar zieke zoontje op; ze vertelde over de auto en hij zei:
“Mam, zoek een ijzeren kleerhanger”; ze rende naar diverse winkels,
vond een modezaak, maar … geen ijzeren kleerhanger; opeens zag ze een
oude winkel en ja, daar kreeg ze er een, maar eenmaal bij de auto wist ze niet
hoe ze het portier moest openen en … dacht opeens aan de cake in de oven !
Toen raakte ze echt overstuur, begon te huilen en ging bidden:
“Heer Jezus, mijn zoontje is ziek, de cake is in de oven, de autosleutels
zitten in de auto, wat moet ik met deze kleerhanger doen; stuur iemand
die dat wel weet; alstublieft Heer, help mij nu, Amen!”
Ze droogde haar tranen en … opeens parkeerde iemand zijn oude “roestbak”
precies achter haar auto.
Een jongeman in T-shirt, rafel-spijkerbroek, vette haren, onverzorgde baard,
stapte uit en liep in haar richting.
“Jongeman, kun jij mij helpen en hiermee de auto openen ? De sleutels zitten er in”.
Hij trok de kleerhanger uit haar handen en … met een ruk (vaker gedaan ?)
was het portier geopend. Ze sloeg haar armen om hem heen en zei:
“De Heer heeft je gezonden; je bent geweldig; je bent vast een christen !”
Hij deed een stap terug en zei: “Nee mevrouw, ik ben geen christen en
zo geweldig ben ik ook niet; ik ben gisteren uit de gevangenis ontslagen”.
Opnieuw sloeg ze haar armen om hem heen en zei:
“Dank God; Hij zond een vakman !”
Een verkort, maar waargebeurd verhaal.
Uit: “De ongelofelijke kracht van voorbede” van Ronald Dunn.