Einde … of een nieuw begin –
heen en weer – daar tussenin
gaan mijn dagen en mijn uren…
Ach, hoe lang zal het nog duren
voordat ik ‘…ik ga…’ kan zeggen
en die weemoed af kan leggen
om wat kwam en weer verdween;
zomaar ging je van mij heen…;
niets meer kon ik je nog zeggen,
niets meer om nog uit te leggen;
God kwam onverwacht voorbij:
‘Kind, ’t is tijd, kom nu bij mij…’.
‘Vader, wil de tranen drogen
van mijn hart en van mijn ogen…’.