Al zou ik niet meer oogsten
wat ik hier heb gezaaid
geef aan de maaier vreugde
die straks mijn koren maait
al zou ik niet meer plukken
de vruchten van mijn veld
verzadig wie ze eten
Heer, die de vruchten telt
als zou ‘k niet meer genieten
de bloemen van mijn hof
laat toch hun zoete geuren
en duizend bonte kleuren:
de rode, paarse, gele
een vreugde zijn voor velen en
tot eer zijn en tot lof
van U, de Allerhoogste
die alle schoonheid schiep
en door Uw Woord en eeuw’ge Geest
– o, wat een feest –
dit alles en ook mij
tot leven riep