Daar stonden we – met negentig kinderbijbels verdeeld over twee koffers,
bestemd voor het ‘gesloten’ buurland van het land waar we aankwamen
(en waar men ook niet blij is met bijbels).
Onze bagage zou worden nagekeken in de aankomsthal … bidden dus …
We openden onze koffers en … o, wonder: onze beambte werd weggeroepen
naar een andere band waar een dame verdachte, elektronische apparatuur
in de koffer had.
Nog voordat hij iets had nagekeken, konden we onze koffers al weer sluiten
en snel naar buiten glippen.
Mijn vriendin Maaike had een adres gekregen waar de bijbels moesten
worden afgeleverd (in deze miljoenenstad).
Ze gaf het mij en tot mijn grote verbazing was dat het adres van
vrienden die ons kwamen afhalen en waar we de komende nacht
zouden logeren !
Daar aangekomen was een zendelinge bij hen op bezoek uit ‘het’ buurland.
Ze zou diezelfde nacht weer terugreizen en nam meteen alle bijbels mee
de grens over … wat een dappere vrouw !
Over ‘Gods wonderbaarlijke leiding en bescherming’ gesproken …