U nodigt ons uit aan Uw tafel, Vader,
waar zóveel voor ons is bereid
we hebben Uw maaltijden voortdurend nodig
maar hebben geen tijd … geen tijd …
geen tijd om Uw rust te genieten
geen tijd voor Uw wegwijzend Woord
vervuld van ons eigen verlangen en dromen
gaan wij voort … voort … voort …
U kent ons en roept onze namen
wij keren de rug naar U toe
vol trouw en geduld blijft U op ons wachten
en wordt van dat wachten niet moe
U ziet al ons jachten en jagen
want doelen en zaken gaan voor
vermoeid en verwond gaan we aldoor verder
– nog sneller – en hebben niet door
hoe ver onze ziel is verwijderd
van U en Uw liefdevol hart
dat wacht op Uw kostbare, eenzame kinderen
zo arm, zo blind en verhard …
ik bid dat U verder blijft wachten
op ieder afgedwaald kind
totdat het in wanhoop om hulp roept
en in Uw armen de vrede
aan Uw tafel verzadiging vindt …