Zij betoonde veel liefde…

Jezus zegt:”…als je geloof hebt als een mosterdzaad, zul je tot deze berg zeggen:
Verplaats je van hier daarheen en hij zal zich verplaatsen” – Mattheüs 17 : 20

Gods kinderen leven temidden van machten van duisternis
die op bergen lijken, maar ik hoorde Gods stem in de nacht met de belofte uit
Zacharia 4 : 7 – “Wie ben je, grote berg, je wordt een vlakte”

Zo kostbaar zijn herinneringen aan hen die ons lief zijn, maar
van wie wij – tijdelijk – afscheid moesten nemen…

Gisteren en morgen behoren God de Vader toe;
vandaag is aan mij gegeven…

De Bijbel leert ons dat wij, Gods kinderen, niet meer ‘van ons zelf’ zijn…

Gods Koninkrijk heeft bijzondere wetten:
wie verliest die wint …

Een kind van God is  ‘…niet meer van zichzelf…’

Bij God, onze Vader, zijn wij werkelijk Thuis,
ook in ons aardse leven, hier en nu…

God heeft door de profeet Zacharia de late regen in de eindtijd voorzegd:
– de uitstorting van Zijn Heilige Geest –
toch wil Hij dat wij daar om bidden…

Lijdt u onrecht ?
Hiertoe zijn wij geroepen, zegt de apostel Petrus in zijn eerste brief,
maar…wij hebben een God die Recht verschaft…